Urodził się 11 października 1916 roku w Psarach. Osierocony przez ojca w wieku 3 lat. Po ukończeniu szkoły powszechnej najmuje się do różnych prac, miedzy innymi pracuje przy wyrębie drzewa w Puszczy Kozienickiej. Związany z ruchem ludowym. Brał udział w organizacji strajku chłopskiego w 1937 roku. W wojsku ukończył podoficerską szkołę łączności i został radiotelegrafistą w stopniu kaprala. Wybuch wojny we wrześniu 1937 roku zastał go w służbie czynnej. Brał udział w obronie Modlina. Po powrocie do domu w październiku 1939 roku włączył się w działalność konspiracyjną. początkowo działał w ZWZ, potem przeszedł do Batalionów Chłopskich. Pełnił funkcje dowódcy Oddziału Speclalnego BCh na terenie swojej gminy. Po dekonspiracji, zmuszony do "pójścia do lasu", zostaje pierwszym dowódcą Oddziału Partyzanckiego BCh "Bilofa" i "Tomasza". Zginął tragicznie 15 grudnia 1943 roku w Sarnowie, omyłkowo zastrzelony przez osłone placówki BCh na którą się udawał.
Przed wojną mieszkaniec wsi Kępice. W 1935 roku ukończył szkołę podoficerską w 3 Batalionie Strzelców. Sympatyk ruchu ludowego. Uczestnik strajku chłopskiego w 1937 roku. We wrześniu 1939 roku walczył w szeregach 39 Dywizji Piechoty. Po powrocie do domu rozpoczął działalność konspiracyjną. Najpierw tworzy własną grupę pod nazwą Polska Organizacja Wojskowa. Później działa w ZWZ, wreszcie przechodzi do Batalionów Chłopskich, gdzie zostaje dowódcą Oddziału Specjalnego BCh. (Oddziały takie składały się z osób niezdekonspirowanych. Mieszkali normalnie w swoich domach i gromadzili się tylko na akcje.) Po utworzeniu Oddziału Partyzanckiego zostaje zastępcą dowódcy, a po śmierci "Bilofa" dowódcą. Po wojnie zamieszkał w Warszawie.